Pierwotnie Naftali Herz Kanarek, pedagog; reformator systemu kształcenia nauczycieli w Polsce, twórca koncepcji „szkoły twórczej”; działacz Krajowego Związku Nauczycieli Ludowych w Galicji, Związku Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych i ZNP; 1912-33 redaktor naczelny „Ruchu Pedagogicznego”, od 1934 – „Chowanny”; propagator pedagogiki doświadczalnej, opartej na badaniach psychologii dziecka; domagał się zasadniczych zmian w programach kształcenia nauczycieli i reformy szkoły elementarnej […], inicjator powołania Państwowych Kursów Nauczycielskich w Krakowie (1920), przekształconych w 2-letnie pomaturalne pedagogium (1928), kształcące nauczycieli szkół powszechnych na poziomie wyższym. Niezwykle aktywny popularyzator osiągnięć nowoczesnej pedagogiki i psychologii. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. szczególnie zaangażował się w organizację szkolnictwa oraz kształcenie nauczycieli, czego wyrazem była m.in. praca w Studium Pedagogicznym UJ.
Ukoronowaniem jego osiągnięć w dziedzinie myśli pedagogicznej, niestrudzonych wysiłków w praktyce nauczycielskiej oraz aktywnej działalności w Związku Nauczycielstwa Polskiego było odznaczenie Krzyżem Polonia Restituta. Aresztowany przez Niemców tragicznie zakończył życie w Oświęcimiu-Brzezince 31 VIII 1944 r.
(źródło: encyklopedia.pwn.pl, znp.uj.edu.pl)
Fot. znp.uj.edu.pl
